بررسی تطبیقی احکام تجارت ازدیدگاه فقهای فریقین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی انجمنی

نویسنده

نمایندگی گلستان

چکیده

آیه 29 سوره نساء به موضوع تجارت و معاملات اقتصادی اشاره دارد و به‌طور خاص بر اصل «تجارت بر اساس تراض» تأکید می‌کند. این آیه می‌فرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْبَاطِلِ إِلّا أَنْ تَکُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِّنْکُمْ» که به معنای «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! اموال یکدیگر را به ناحق مخورید مگر اینکه تجارتی باشد که با رضایت یکدیگر انجام شود»، می‌باشد.

آیه به وضوح بیان می‌کند که هر نوع معاملاتی باید بر اساس رضایت طرفین باشد. این اصل به معنای تأکید بر اخلاق و انصاف در تجارت است و از هرگونه ظلم و احتکار جلوگیری می‌کند. مفهوم «تراض» به معنای توافق و رضایت دو طرف در انجام معامله، به عنوان یک اصل بنیادین در تجارت اسلامی مطرح می‌شود.

فقهای اهل سنت این آیه را به عنوان یک قاعده کلیدی در حقوق معاملات تلقی می‌کنند. آنان معتقدند که هر معامله‌ای که بدون رضایت طرفین انجام شود، باطل و غیرقانونی است. این دیدگاه به اصول فقهی مانند «لا ضرر» و «لا حرج» مرتبط است که بر لزوم جلوگیری از ضرر به دیگران تأکید دارد.

موضوعات