چکیده: این مقاله به بررسی چالشهای حقوقی قراردادهای هوشمند در نظام حقوقی ایران با تمرکز بر اصل آزادی قراردادها میپردازد.قراردادهای هوشمند بهعنوان یکی از نوآوریهای فناوری اطلاعات و بلاکچین، به سرعت در حال گسترش هستند و پتانسیل زیادی برای تسهیل و بهبود فرآیندهای قراردادی در سطوح مختلف دارند.این قراردادها با استفاده از کدهای برنامهنویسی خودکار و بدون نیاز به واسطههای انسانی، بهصورت خودکار و بر اساس شروط تعریفشده در کد، اجرا میشوند. با این حال، پیادهسازی و پذیرش قراردادهای هوشمند در نظامهای حقوقی همچنان با چالشهایی مواجه است، بهویژه در حقوق ایران با ظهور فناوری بلاکچین و قراردادهای هوشمند، نظام حقوقی ایران با چالشهای جدیدی مواجه شده است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای و مقالات علمی معتبر، به بررسی این چالشها و راهکارهای احتمالی برای حل آنها میپردازد. نتایج نشان میدهد که علیرغم مزایای قراردادهای هوشمند، مسائلی چون اعتبار حقوقی، شناسایی هویت طرفین، حفظ حریم خصوصی و امنیت دادهها، چالشهای اساسی در پذیرش و اجرای این قراردادها در نظام حقوقی ایران هستند.