اشتغال زن از موضوعات مهم فقهی و اجتماعی معاصر است که بررسی مبانی و حدود آن، مستلزم مطالعه آیات قرآن کریم و تحلیل دیدگاههای فقهی و تفسیری مرتبط با فعالیت اقتصادی زنان است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای، به بررسی حق اشتغال زن در اسلام با تأکید بر آرای شماری از مفسران و فقهای حنفی میپردازد. در این پژوهش، دیدگاههای شمسالائمه سرخسی، عبدالله بن محمود موصلی، محمد رشیدرضا، محمود آلوسی و احمد بن علی جصاص درباره اهلیت مالی و قراردادی زن، کسب درآمد، اشتغال در برابر اجرت و ضوابط شرعی حضور اجتماعی او بررسی شده است. یافتههای این بررسی نشان میدهد که در آرای مورد مطالعه، شواهدی بر پذیرش اصل فعالیت اقتصادی زنان و برخورداری آنان از اهلیت مالی و قراردادی وجود دارد. سرخسی، اشتغال زن به کارهای خارج از وظایف زناشویی را در قالب عقد اجاره جایز میداند و موصلی بر اعتبار اراده زن بالغ و عاقل در تصرفات حقوقی تأکید میکند. همچنین، آلوسی و جصاص در تفسیر آیه ۳۲ سوره نساء به سهم زنان از دستاوردهای خود اشاره دارند و آلوسی از آیه ۲۶ سوره قصص بر مشروعیت اجاره و بهکارگیری نیروی کار استدلال میکند. در مقابل، در دیدگاههای بررسیشده از آلوسی و جصاص، بر رعایت ضوابط مربوط به خروج و حضور اجتماعی زنان نیز تأکید شده است. رشیدرضا نیز با پذیرش اصل مشارکت اجتماعی زنان، اشتغال آنان را در چارچوب موازین شرعی قابل بررسی میداند.